Charakterystyka faz w rocznym cyklu profesjonalnej hodowli kanarków barwnych ► Na samym początku uwaga natury ogólnej. Termin „hodowla“ bywa, niestety, często nadużywany; wielu posiadaczy pojedynczej parki kanarków lub nawet kilku par, skojarzonych z zupełnie przypadkowo dobranych ptaków, mylnie sądzi, iż hoduje kanarki, podczas gdy tak naprawdę rozmnażają oni jedynie te ptaki, co jeszcze z prawdziwą hodowlą ma niewiele wspólnego. Autentyczna, profesjonalna hodowla jest bowiem czymś nieporównywalnie bardziej skomplikowanym, niż zwykłe rozmnażanie ptaków. Hodowla, to przede [ Czytaj więcej ]
Archive for Luty, 2011
►Piątek, 18 września 2009 Coraz mniejsza ilość piórek wokół wolierek, a także znikające powoli charakterystyczne „szpileczki” na główkach moich kanarków, wskazują jednoznacznie na kończący się okres wymiany piór. Wszystkie młode ptaszki prezentują się znakomicie; teraz widać, że dobre, różnorodne odżywianie, słońce i świeże powietrze wpadające do kanarkowego pokoju cały dzien przez szeroko otwarte okno, częste kąpiele i systematyczne sprzątanie, przyniosły wspaniałe efekty. W zasadzie nie mam w moim stadku ptaków bardzo złych; jest kilka takich, [ Czytaj więcej ]
►Mały ptak z rodziny astryldów. W naturze występuje w południowej części kontynentu afrykańskiego. Zamieszkuje tam tereny trawiaste graniczące z siedzibami ludzkimi. W literaturze istnieją rozbieżności co do taksonomii: gatunek ten przez niektórych autorów kwalifikowany jest jako odmiana barwna sroczki dwubarwnej Lonchura bicolor, przez innych zaś jako gatunek osobny. Ceny wahają się w granicach 25-40 euro za sztukę Nazwy w innych językach: angielskim – Brown-backed / Red-backed Mannikin; niemieckim – Braunrückenelsterchen; holenderskim – Bruinrugekstertje; czeskim – [ Czytaj więcej ]
► Astryld trzcinowy (Neochmia ruficauda syn. bathilda ruficauda) Występowanie Astryld trzcinowy zwany przez hodowców popularnie trzciniakiem, a w Polsce krasnogonkiem (niektórzy hodowcy używają błędnej nazwy krasnoogonek) oliwkowym zamieszkuje północne wybrzeże Australii, oprócz terenów górzystych. Znane podgatunki to neochmia ruficauda subclarescens, neochmia ruficauda clarescens (spotykany jedynie w południowo-wschodniej części) i neochmia ruficauda ruficauda. W języku angielskim jego nazwa brzmi Star Finch, niemieckim i holenderskim – Binsenastrild, duńskim – Sivastrild, czeskim – astrild rákosní, słowackim – batilda [ Czytaj więcej ]
► W niniejszym artykule chciałbym przybliżyć czytelnikom kolejną szpakowatą okazałość, jaką jest błyszczak ametystowy (Cinnyricinclus leucogaster). Ten mało popularny w polskich hodowlach gatunek szpaka stanowi nie lada gratkę i wyzwanie dla wszystkich miłośników miękkojadów. Jego niewielkie rozmiary, wyjątkowy kontrast ubarwienia, błyskawiczna aklimatyzacja w każdych niemal warunkach czynią go wyjątkowym stworzeniem w hodowli klatkowej, czy też wolierowej. Już sama nazwa tego ptaka powoduje ogromne zaciekawienie oraz budzi wielkie emocje wśród miłośników oraz hodowców ptaków egzotycznych. W [ Czytaj więcej ]
►Do napisania tego materiału skłoniło mnie ciągle rosnące zainteresowanie hodowców szpakami, w tym wypadku mowa o błyszczaku obrożnym. W polskim nazewnictwie występuje również nazwa błyszczak rudobrzuchy lub trójbarwny. Choć tak naprawdę przyglądając się tej szpaczej piękności możemy wymienić pięć kolorów. Ptaki te cieszą się dużą sympatią, dając wiele radości, a możliwość ich obserwacji na co dzień wprowadza ludzkie oko w swoisty stan nirwany. Chciałbym podzielić się swymi uwagami, obserwacjami, jak również ciekawostkami z życia, oraz [ Czytaj więcej ]
► Srebrnodziobek afrykański (euodice cantans syn. lonchura cantans) Występowanie Srebrnodziobek afrykański zamieszkuje głównie suche, nizinne obszary Afryki od Mauretanii na zachodzie do Somalii i Kenii na wschodzie kontynentu. Liczne populacje stwierdzono również na terytorium Jemenu, a także w Portugalii i USA, gdzie ptaki te zostały przywiezione przez hodowców, a następnie najprawdopodobniej uciekały z hodowli i przystosowały się do nowego środowiska. Naturalnym biotopem tego gatunku są suche afrykańskie sawanny, chociaż zdarza się, iż występuje również w [ Czytaj więcej ]
Systematyka Rząd: Wróblowe Rodzina: Pokrzewkowate Występowanie Gatunek przelotny, lęgowy. Przyloty do Polski kwiecień – maj, odloty sierpień – wrzesień. Występuje w Europie, północno – zachodniej Afryce, środkowo- zachodniej Azji. Zimuje w Afryce na południe od Sahary, od Senegalu do Erytrei, Iranie i Iraku. Zamieszkuje tereny o zwartych czcinach i wysokich turzycach, torfowiskach, na brzegach zbiorników wodnych, starorzeczach, z wysokim sitowiem, kępami turzyc, oraz zaroślami wiklin. Wygląd Wierzch ciała jednolicie brązowy, spód białawy – białawobeżowy. Nad [ Czytaj więcej ]
Systematyka Rząd: Wróblowe Rodzina: Krukowate Występowanie Gatunek osiadły, koczujący. Zamieszkuje obszary starych drzewostanów iglastych, górskie lasy, bory świerkowe, sosnowe i mieszane. Występuje w północnej Europie, Półwyspie Bałkańskim, Alpach, Himalajach. Wygląd Ubarwienie brązowe z białymi plamkami. Krótki ogon charakterystycznie biało zakończony. Szerokie czarno zakończone skrzydła i duża głowa na której ma czarnobrunatną czapeczkę. Mocny ciemny dziób. W locie dobrze widoczne białe pokrywy podogonowe. Młodociane osobniki są nieco jaśniejsze. Przybliżone wymiary Długość ciała: 28-33 cm Rozpiętość skrzydeł: [ Czytaj więcej ]
Systematyka Rząd: Pełnopłetwe Rodzina: Czaplowate Występowanie Gatunek przelotny, bardzo nielicznie pojawia się w całym kraju. Przyloty kwiecień- maj, odloty lipiec – wrzesień. Żyje w gęstych i wilgotnych drzewostanach liściastych w pobliżu czcin przy jeziorach, starorzeczach, kompleksach stawów rybnych. Wygląd Ptak o krępej budowie ciała. W upierzeniu godowym wierzch ciała i głowa czarny z zielonym połyskiem, spód ciała skrzydła i ogon popielate, na głowie 2-3 pióra ozdobne. Dziób czarny, tęczówki czerwone. Ptaki młodociane mają wierzch ciała [ Czytaj więcej ]
