Dodał(a) Krzysztof dnia 24 - 02 - 2011 0 Komentarzy
ascaridia galli

ascaridia galli

► Askarydiozę wywołuje nicień Ascaridia galli, należący do rodzaju Ascaridia.
Pasożyt ten bytuje w jelitach. Samiec osiąga wymiary 26-80 mm długości, 0,6-1,2 mm średnicy, natomiast samica 65- 120 mm długości, 1,6- 1,8 średnicy. Ciało pasożyta jest żółte zwężające się na obu końcach.
Samica po kopulacji składa kilkanaście tysięcy dziennie jaj, które wydalone z kałem znajdują się w stanie przed bruzdkowaniem. W warunkach optymalnych (28- 40 stopni C) następuje bruzdkowanie i w ciągu 5-7 dni tworzy się larwa inwazyjna. Larwy wydostają się z jaj w żołądku żywiciela i usadawiają się w dwunastnicy, blisko ujścia przewodu żółciowego. Przebywają tam kilka dni, następnie wnikają do gruczołów Lieberkuhna. Po 7 dniach wędrują ponownie do światła dwunastnicy, gdzie rosną w dojrzale płciowo osobniki.
Czas trwania choroby zależy od wieku i stopnia inwazji. Źródłem inwazji są jaja pasożytów kilka dni po wydaleniu z kałem, znajdujące się w wilgotnej ziemi, ściółce, wodzie. Drogą inwazji jest wyłącznie przewód pokarmowy.

Objawy:

Pojawiają się około 10 dnia po połknięciu jaj. Występuje uporczywa biegunka na zmianę z zaparciem, ogólna utrata kondycji, i zahamowanie rozwoju, ptaki źle się opierzają, pióra brudne i zniszczone. Osowienie i opuszczone skrzydła. Choroba działa wyniszczająco na ptaka. Spada nieśność i ustaje. Zarodki giną z objawami niedoborów witaminowych. Ptaki stają się apatyczne z objawami kulawizn. Kał wodnisty, brązowy i cuchnący.

Profilaktyka i leczenie:

Stwierdzenie glistnicy jest możliwe po zbadaniu kału. Najlepiej do tego celu pobrać świeży kał z nocy. Odkażanie pomieszczeń i sprzętu.
Leczenie polega na podaniu preparatów robakobójczych, oraz wzmacniającej terapii witaminowej.
Leczenie i dawkowanie uzgodnić z prowadzącym lekarzem weterynarii.

Musisz być zalogowany aby dodać komentarz.